Vrijdag: meteen de Parte Vieja in
De Parte Vieja, de oude stad, ligt tussen de haven, de Urumea-rivier en de voet van de Monte Urgull. De straten zijn smal, de bars liggen dicht op elkaar en achter de ramen zie je toonbanken vol kleine hapjes. Brood met ansjovis, tortilla, paprika, kabeljauw, kroketjes, soms iets op een prikker. Je hoeft niet meteen te weten wat alles is. Kijk wat er ligt, wijs aan wat je wilt en bestel één of twee stuks.
Pintxos eet je hier meestal staand. Je bordje past in één hand, je servet ligt op de bar en je tas houd je dicht bij je, want het kan druk zijn. Aan de toonbank wordt gepraat, besteld, doorgeschoven. Na één rondje blijf je niet hangen tot je vol zit. Je rekent af, stapt weer de straat op en loopt door naar de volgende bar; in de Parte Vieja liggen veel zaken in dezelfde straat of direct om de hoek.
Let ook op de warme pintxos. Die liggen niet altijd uitgestald, maar staan vaak op een bord of worden genoemd achter de bar. Denk aan iets met champignons, gegrilde vis of een klein stukje vlees. In een volle zaak bestel je kort en duidelijk. Eén hapje, misschien een klein drankje erbij, en dan maak je weer ruimte voor de volgende.
Zaterdag begint met zand aan je schoenen
Na een avond in de steegjes is La Concha de fijnste plek om de dag te openen. De baai ligt als een halve maan voor de stad, met een promenade van ruim een kilometer langs het water. In de ochtend lopen mensen er met boodschappentassen, sporters gaan langs het water en op het zand staan de eerste voetstappen al kriskras door elkaar. Vanaf de rand van de oude stad sta je zo bij het begin van de baai: zee, stad en eten liggen hier dicht op elkaar.
Daarna kun je terug richting de Mercado de la Bretxa, aan de rand van de oude stad. De markt ligt direct naast de Boulevard Alameda del Boulevard, de brede straat die de Parte Vieja van het nieuwere centrum scheidt. In en rond de markt zie je vis, groenten en producten uit de streek, precies de dingen die later op de toonbanken terugkomen. Je ziet de kabeljauw, de pepers, de ansjovis en daarna herken je ze weer op brood, in een omelet of als klein warm gerechtje.
Zaterdagavond: kies één hapje per bar
Op zaterdagavond komt de oude stad weer vol te staan. De kunst is om niet te blijven plakken bij de eerste plek waar je binnenkomt. Kies één hapje dat er goed uitziet of waar net een schaal van wordt neergezet. Eet het aan de bar, leg je servet weg en ga verder. Met drie of vier bars heb je al een complete avond, zonder dat het één lange maaltijd aan dezelfde tafel wordt.
In San Sebastián is delen handig, zeker als je met z’n tweeën of meer bent. Eén neemt iets met vis, de ander iets met vlees of groente, en na twee happen weet je of je nog een ronde wilt. Bestel niet alles tegelijk, want de volgende straat ligt alweer klaar. Tussen de bars door vang je Baskisch en Spaans op; de Baskische naam van de stad is Donostia, en die zie je op borden vaak naast San Sebastián staan.
Zondag: nog één rondje langs de haven
Op zondag is de haven bij de oude stad een mooie omweg voordat je weer naar La Concha loopt. De kade ligt aan de westkant van de Parte Vieja, onder de helling van Monte Urgull, die zo’n 123 meter boven de stad uitsteekt. De boten liggen dicht bij de kade, de zee ruikt sterker dan in de steegjes en achter je begint de oude stad alweer. Je hoeft geen groot ontbijt te plannen als je weet dat er later nog een pintxo komt. Een stukje tortilla of iets kleins met vis is genoeg om nog één keer mee te doen met het ritme van de stad.
Ga bij voorkeur in mei, juni, september of oktober. Dan is het weer vaak prettig voor wandelen langs de baai en is het minder vol dan in de drukste zomerweken. In juli en augustus kan het levendig en druk zijn, vooral in de oude stad. San Sebastián ligt aan de Golf van Biskaje, dus ook in de zomer kan er zeewind of regen vanaf de Atlantische kust binnenkomen. In sommige zaken betaal je per bestelling, in andere aan het einde; kijk even hoe de mensen voor je het doen.






